رنج یا لذت؟

رنج یا لذت؟ انتخاب با من است.

 

 

آیا من از نوشتن لذت می‌برم و یا برایم عذاب آور است؟

 

جواب این پرسش هر چه باشد به ذهن من مربوط می‌شود. ذهن به دنبال فرار از یک رنج و حرکت به سمت نوعی لذت است. برای ایجاد این لذت احتیاج به محرک دارد.

 

محرک، دورنمایی از آینده است، که من در اختیارش قرار می‌دهم‌. مثلا اگر این کار به طور مثال، مطالعه کردن باشد، ومن شخصی باشم که از مطالعه کردن فراری هستم چطور لذت بخشش کنم؟

 

من آینده را برای خودم مجسم می‌کنم که با خواندن و مطالعه چقدر پیشرفت داشته‌ام. چقدر بهتر فکر می‌کنم. چقدر بهتر می‌نویسم. از دیدن خودم و درک موفقیتم لذت می‌برم.

در مقابل این لذت باید رنج مطالعه نکردن را هم ببینم. اگر مطالعه نکنم و مثل مرداب بی‌حرکت باشم، می‌گندم‌. اگر مطالعه نکنم و ننویسم فاسد می‌شوم. فکرم محدود و بسته خواهد شد. قدرت تحلیلش از دست خواهد رفت.

 

در حقیقت انتخاب مسیر با من است.

 

یا اینکه ورزش کردن و رژیم گرفتن برایم دشوار است و من از انجام دادنش فراری هستم. حالا چطور در خودم انگیزه به وجود آورم، تا بتوانم این کار به ظاهر دشوار را آسان کنم. ذهنم قبول کند و مقاومت نکند.

 

من باید دورنمای رسیدن به تناسب اندام را ببینم. لذتش را تجربه کنم. رنج ورزش و رژیم را در ذهنم شیرین کنم و انجام ندادن و ورزش نکردن را رنج‌آور ببینم.

 

یعنی جابجایی لذت با رنج و برعکس.

 

اینگونه ذهنم مقاومتش را از دست می‌دهد و کاری که رنج‌آور است لذت‌بخش می‌شود.

 

 

استاد عباس منش در فایل صوتی زیر به خوبی به این نکته و تشکیل اهرم رنج و لذت اشاره کرده است.

 

https://abasmanesh.com/fa/conversation-with-friends-32/

 

 

#فاطمه لطیفی

پنج‌شنبه

۳۱خرداد۱۴۰۳

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *